Politechnika Śląska nieczęsto trafia na łamy portali technologicznych z powodów innych niż innowacje, badania czy sukcesy studentów. Tym razem jednak stała się bohaterką wiadomości z gatunku “jak tego nie robić”, gdy w wyniku ćwiczeń przeciwpożarowych… przestały działać serwery uczelni. Jak się okazuje, nawet najbardziej zaawansowane systemy IT są bezbronne wobec źle zaplanowanych procedur offline.

Kiedy bezpieczeństwo fizyczne uderza w bezpieczeństwo cyfrowe

Wszystko zaczęło się od – skądinąd potrzebnych – ćwiczeń przeciwpożarowych. Tego typu działania mają na celu weryfikację gotowości budynków i pracowników na wypadek realnego zagrożenia. Problem w tym, że w trakcie symulacji nie uwzględniono faktu, że serwerownia również wymaga specjalnego traktowania.

Według doniesień, podczas ćwiczeń odcięto zasilanie… bez wcześniejszego przełączenia infrastruktury na zasilanie awaryjne. Efekt? Cała grupa usług i serwerów uczelni padła. Zawieszeniu uległy systemy logowania, poczta e-mail, a nawet dostęp do platform e-learningowych.

Według nieoficjalnych informacji, winowajcą katastrofy mogły być… gaśnice proszkowe. W czasie ćwiczeń przeciwpożarowych uruchomiono system, który rozpylił drobny pył gaśniczy wewnątrz pomieszczeń – niestety również w serwerowni. A jak wiadomo, proszek i elektronika to duet gorszy niż kawa i klawiatura. Substancje zawarte w gaśnicach mogą osiadać na płytach głównych, radiatorach i wentylatorach, tworząc warstwę izolacyjną, przyciągając wilgoć i w dłuższej perspektywie powodując zwarcia. W skrajnych przypadkach prowadzi to do trwałego uszkodzenia sprzętu, co rodzi poważne pytania o procedury bezpieczeństwa w obszarach krytycznej infrastruktury IT.

Sytuacja, w której uczelniane serwery zostają „ugaszone” zanim w ogóle zapłoną, brzmi trochę jak z taniej komedii informatycznej. Bo jak to wytłumaczyć studentowi, że nie może zalogować się do systemu, bo serwer dostał ataku… proszkowego? To trochę tak, jakby próbować ugasić pożar e-booka wodą — intencje dobre, efekt opłakany. Pozostaje mieć nadzieję, że przy kolejnych ćwiczeniach ktoś zapyta: „a serwery to też mamy ewakuować, czy może chociaż zamknąć drzwi?”. W końcu lepiej dmuchać na zimne, niż dmuchać proszkiem na racka z dyskami SSD za kilkadziesiąt tysięcy.

Ciągłość działania IT: fundament każdej instytucji

W świecie technologii termin business continuity (ciągłość działania) to nie tylko modne hasło z prezentacji działu IT. To realny zestaw procedur, zabezpieczeń i polityk, które mają na celu zapewnienie nieprzerwanego działania kluczowych systemów – nawet w razie awarii, ataku czy… ćwiczeń BHP.

Brak planu awaryjnego to jak stawianie serwerowni na tratwie i liczenie, że nigdy nie będzie sztormu. Każda profesjonalna infrastruktura IT – niezależnie czy mówimy o firmie, urzędzie, czy uczelni – powinna zakładać m.in.:

• automatyczne przełączenie na UPS-y i generatory w przypadku zaniku zasilania,

• replikację usług na oddzielne fizycznie lokalizacje (data center redundancy),

• testy procedur przywracania danych i usług (disaster recovery),

• wyłączenie serwerowni z ogólnych procedur ewakuacyjnych lub ich szczególne traktowanie.

W praktyce wiele instytucji traktuje te kwestie po macoszemu, do czasu aż wydarzy się coś, co przywróci ich do cyfrowej rzeczywistości – często w bardzo bolesny sposób.

Mistrzowie redundancji kontra mistrzowie… nadziei

Duże firmy technologiczne, banki czy centra danych inwestują w infrastrukturę odpornościową, gdzie każdy serwer ma swojego bliźniaka, a każdy UPS – własny backup. Dla kontrastu, zbyt wiele organizacji publicznych pokłada wiarę w to, że “jakoś to będzie”.

Przypadek Politechniki to lekcja, że nawet najnowocześniejszy serwer Dell czy HP nie pomoże, jeśli jego zasilanie zostanie odcięte jak żelazko po obiedzie. IT wymaga nie tylko nowoczesnych technologii, ale i myślenia systemowego – uwzględniającego ludzkie błędy, nieprzewidywalność i rzeczy, które nie mają prawa się wydarzyć, ale i tak się zdarzają.

Z humorem mówi się, że “największym zagrożeniem dla bezpieczeństwa IT są ludzie z dostępem do kluczy”. W tym przypadku być może wystarczyłoby kilka zdań w scenariuszu ćwiczeń lub jedno spotkanie między działem IT a działem BHP.

Nie chodzi o to, by winnych szukać – ale by zrozumieć, że ciągłość działania to nie tylko buzzword z korporacyjnych slajdów, ale realna potrzeba w każdej instytucji, która korzysta z systemów IT. Czyli w zasadzie… w każdej.

Artykuł Kiedy gaśnica spotyka serwerownię pochodzi z serwisu Z IT Wzięte.

W pewnym momencie zaczęły pojawiać się urządzenia utm . Czym za tym jest UTM, albo co to jest UTM ? . Pod rozwinięciem się tej tajemniczej nazwy  kryje się  rozszerzenie Unified Threat Management .  Fajna enigmatyczna nazwa, ale jak to rozumieć ? Najlepiej jako kompleksowe, działające na wielu płaszczyznach zabezpieczenie sieci.

Na przykładzie urządzeń Stormshield (bo mamy z nimi do czynienia) oznacza to zabezpieczenia m.in 

• Firewall ( jak na zwykłym routerze) 
• IDS (zaawansowany system wykrywania włamań i niefajnych rzeczy) 
• IPS to taki IDS z funkcją adekwatnego reagowania na zagrożenia
• Blokowanie bazujące na reputacji – coś co daje nam możliwość blokowania w oparciu o reputację strony www czy też adresu IP 
• Blokowanie Aplikacji – można blokować po aplikacji – blokujemy np Anydeska i nie interesują nas technikalia typu na jakich portach to działa.
• Analiza Podatności – urządzenie analizuje ruch i daje nam ładną listę który komputer  u nas ma jaki soft nieaktualny . Tak  – po analizie rucho utm określa jaką wersje danego programu mamy i informuje nas o starociach 
• Antywirus – antywirus w routerze – brzmi jak marketing , ale UTM jest w stanie poskładać przesyłane pakiety i przeskanować antywirusem , przydatne przy emailach i stronach www.
• Zaawansowane filtrowanie stron po kategoriach – można sobie wybrać aby blokować strony np z kategorii gry , bez wpisywania adresów itp . 
• Zaawansowane blokowanie stron po certyfikatach ssl – można blokować po wystawcy certyfikatu – czyli np można zblokować allegro po wystawcy certyfikatu i nie interesują nas domeny czy subdomeny. 

Taki powierzchowny opis funkcjonalności już sam w sobie daje do zrozumienia co może znaczyć słowo kompleksowe czy wielopłaszczyznowe zabezpieczenie sieci.Oczywiście  poza zabezpieczeniami dostajemy kawał porządnego sprzętu ze wsparciem producenta i przydatnymi funkcjonalnościami typu VPN .

Z technicznego punktu widzenia funkcjonalności te są trochę imponujące, bo jak inaczej określić możliwość dekodowania SSL, i skanowania zawartości w czasie rzeczywistym ? 

Zatem czy takie urządzenia są potrzebne ?  

IMHO  Tak , pomijając takie trywialne rzeczy jak zapewnienie bezpieczeństwa, to  potrafią wziąć na siebie lwią część pracy administratora/informatyka w temacie bezpieczeństwa. Zrobienie w firmie gdzie jest 50 komputerów tego typu funkcjonalności potrwało by lata , a aktualizowanie stworzonego rozwiązania stałoby się tematem typu “neverending story”.

Dla kogo to jest rozwiązanie ?

Dla firm które potrzebują sensownego poziomu bezpieczeństwa , dla samorządów, szpitali itp. 

A cenowo ? 

Cenowo , tanio nie jest . Ba powiedziałbym nawet że jest drogo. Poza zakupem  płaci się zazwyczaj również za licencje , gdyż jest tutaj  podział na moduły ( nie trzeba wszystkiego wykupywać od razu ) za które płacimy co roku .

Ogólnie nie podoba mi, jak wszystkim, płacenie co roku, ale patrząc na częstotliwość updatów od producenta i to że producent aktualizuje bazy kategorii , zapewnia chmurowy backup konfigu  , to jest to w jakiś sposób uzasadnione.

Ogólnie na polskim rynku  jest kilku czołowych producentów  UTMów z prawdziwego zdarzenia, IMHO  są to rozwiązania w miarę równoważne. 

Artykuł UTM – Router czy coś więcej ? pochodzi z serwisu Z IT Wzięte.

Okazuje się iż  producent  postawił  wszystko na konsolę , a  interface webowy jest  domyślnie wyłączony. Znaczy się  HP  chce  byś  jak kiedyś  Cisco  – bez konsoli  ani rusz.

Nie zaprzeczam – ma to swoje  uroki, wymaga wyższego poziomu wejścia w tą technologię ,  wiedzy na temat jak działają  sieci oraz daje ten przywilej iż dla nietechnicznej osoby patrzącej z boku, osobnik programujący  switcha z konsoli  wygląda co najmniej jak Neo z Matrixa.  

Tylko iż  w  dzisiejszych  czasach jednak większość producentów urządzeń sieciowych  domyślnie daje dostęp  do konsoli webowej,  ponieważ  80% zastosowań  sprzętu  wymaga stosunkowej prostej konfiguracji.  Prawdę powiedziawszy nawet konfiguracja VLANów przy dobrym interfejsie  webowym  prawdopodobnie zajmie  mniej czasu niż  mozolne wklepywanie poleceń z  konsoli. 

i UWAGA  to jest opinia osobnika który pracuje na linuxie,  ogarnia BASHA i konsole . Czasami po prostu  interface graficzny jest wydajniejszy. 

Oczywiście opinia o tym iż GUI powinno być włączone od razu jest moim subiektywnym zdaniem w tej kwestii… . Jeśli się mylę to niech ktoś mnie naprostuje w komentarzu.

Zatem  jak uruchomić interface www na switchu  aruba ? 

Interface uruchamiamy na porcie 24 (tylko z niego da się  wejść) i dla ip z sieci 10.1.1.0/24

1. Potrzbujemy program putty i kabel do podłączenia konsoli (USB-C)
2. Podłączamy się pod switcha
3. W menadzerze urządzeń dochodzimy za tym na którym porcie  COM jest podłączona Aruba
4. Łączymy się za pomocą  putty ( port COM z pt powyżej oraz szybkość  portu na  115200)
5. Kolejno wydajemy kolecenia : 

configure 
interface vlan1
description Managment VLAN
ip address 10.1.1.2/24
no shut
exit
interface 1/1/24
description Managment Port
vlan access 1
no shut
end
we mem

Artykuł Switch ARUBA i brak dostępu przez przeglądarkę pochodzi z serwisu Z IT Wzięte.

Komputer do pracy

Co powinien mieć komputer do pracy w 2022 roku ? .

Absolutne minimum, tak aby nie dokładać to tego za pół roku to :

• min. 8 GB RAM
• procesor min 10 generacji Intel min I5
• Dysk SSD
• normalny (nie no-name) zasilacz
• Windows 11

Podzespoły komputera do pracy

Gigabyte H510M H

Płyta z podstawką LGA 1200 i chipsetem H510 , dwoma wejściami na monitor , 2 bankami DDR4 i miejscem na dysk m2. Relatywnie dobra i tania.

i5-11400 4.4 GHz LGA1200

Procesor wykonany w technologii 14nm z taktowaniem 2,60 Ghz – 4,40 Ghz (turbo), wbudowanym układem graficznym obsługującym 4K

DDR4 AEGIS DDR4 2X8GB 3200MHZ

16 GB Pamięci DDR w kościach po 8 o częstotliwości 3200Mhz

Samsung 970 EVO Plus 250 GB

Dysk M2 NVMe Samsunga o pojemności 250 GB – w sam raz na konfiguracje przeznaczoną do pracy

BE QUIET! PURE POWER 11

500W (czyli z dużym zapasem) zasilacz renomowanej firmy, cichy, sprawny i z wysoką sprawnością.

SilentiumPC Ventum VT2

Obudowa „siatkowa” dzięki czemu zapewnia fenomenalną wentylację, przy której nawet OEMowy Cooler na procesorze nie zdąży się rozkręcić. Poza tym obudowa jest stabilna i wykonana z solidnych materiałów/posiada filtry przeciw kurzowe oraz cichy wentylator 120 mm

Windows 11 Professional 64bit

Tej pozycji przedstawiać nie trzeba – 11 a nie 10 aby iść z duchem czasu.

Podsumowanie

Wydajny zestaw na kilka kolejnych lat za uczciwą cenę na którym nie trzeba czekać aż Windows „się namyśli” czy coś robić czy nie. Dodatkowo zestaw spokojnie można rozbudować(zapas na zasilaczu) o niezintegrowany układ graficzny przez co stanie się podstawowym zestawem Gamingowym

A jak to wygląda w praktyce ?

Sprzęt do testów dostarczył sklep komputerowy w Cieszynie

Artykuł Komputer do pracy za 3000 zł pochodzi z serwisu Z IT Wzięte.